جمهور تعيين مىكنند ، و با همان وضع باز وكلاى دار الشورا تعيين مىكنند . حالا اين نويسنده‌ها هر چه دلشان بخواهند بگويند . ديگر جاى اينها نيست توى اين مملكت ، مگر خودشان را اصلاح كنند . اگر اينها هم برگردند ، پيوند پيدا كنند به همين تودهء مردم ، به همين تودهء زحمتكش و به همين تودهء بازارى و فرهنگى و - عرض بكنم كه - جاهاى ديگرى ، و دبستانى و بعد دبيرستانى و فرهنگستانى و همهء اينها و اين چيزها ، اگر اتصال به اينها پيدا بكنند ، آنها هم مثل ساير برادرها به حسب مقاماتى كه دارند از اين فرهنگ استفاده مىكنند و از اين مملكت استفاده مىكنند ، و برادر با هم هستند . اما اگر هِى بگويند ملت ما حالا نمىشود ، حالا نرسيده‌اند به آنجايى كه آزاد بشوند ، حال نرسيده‌اند به آنجايى كه مثلًا وكيل تعيين بكنند ، اينها محتاج به قَيِّم‌اند ، اين همان حرفى است كه امريكا از خدا مىخواهد كه نويسنده‌هاى ما بگويند مملكت ما احتياج به قَيِّم دارد ! قَيِّمشان چه كسى بايد باشد ؟ مستشارهاى امريكايى ؟ ! نمىفهمند اينها كه دارند چه مىكنند . توهين مىكنند ، اهانت مىكنند ، به يك ملت رشيدى كه با رشد خودش كارها را به اينجا رسانده ، و به آخر هم مىرساند . اينها باز ادراك نكرده‌اند كه اين ملت چى هست و چه كاره است . مشاركت عشاير در حفظ مرزهاى ايران و من اميدوارم كه خداوند تبارك و تعالى همانطور كه به شما توفيق داد كه تا اينجا آمديد و موانع رفع شده‌اند ، ديگر احتمال اينكه « اعليحضرت آريامهر » تشريف بياورند به اينجا ، اين نيست . و احتمال اينكه امريكا دوباره بيايد و بخواهد به ما حكومت كند اين هم ديگر نيست ، تمام شد ؛ من اميدوارم كه همين طور كه موانع را رفع كرديد ، اين پاكسازيها و اين تصفيه‌ها و اين سازندگيها ، همه با قدرت خودتان ، آقايان عشاير كه در مرز هستند و در آنجا هستند با قدرت خودشان ، و - عرض مىكنم كه - جوانهاى رشيد ، خودشان از مرزهاى خودشان پاسدارى كنند همه . همهء ما هم از شما اطاعت مىكنيم . من هم مطيع شما هستم ؛ اما همه مطيع خدا ، همهء ما مطيع خدا . خدا از شما مىخواهد كه مرزهايى كه آنجا هست و حالا خيلى ژاندارمرى قوى نيست در آنجا ، يا ارتش خيلى